Voor Corus was de sterkste speler (qua rating) die ik met wit wist te verslaan in een voor de rating meetellende partij Timman (2650 in 1999) en met zwart Ivan Sokolov (2624, ook in 1999). In de tiende ronde wist ik het record te breken met zwart tegen Efimenko (2688).

Ik was hier tevreden met mijn stelling, de loper op g7 is erg sterk. Ook had ik een grote tijdsvoorsprong. Het stellingsprobleem weet Zahar op te lossen: 18.e4!? f4 19.e5 dxe5 Nu is de loper op g7 opeens slecht geworden, en wit krijgt een goed paard op e4. Tot het einde van de partij blijft dat zo, maar het schaakspel draait niet altijd om goede paarden en slechte lopers… 20.Lh7+ Kh8 21.Pe4 Df7 22.Pxc5 Lg4 23.Td6? Gewoon 23.f3 Dxc4 24.Pe2 is ongeveer gelijk. 23…fxg3 24.P3e4 gxf2+ 25.Txf2 De7 26.Tfd2 Tf4! 27.Lg6? b6 28.Pd7 Td8 29.Dd3 Pe6 30.c5

Tijd om te rekenen… er lijkt wat in te zitten voor zwart. Sterker nog, er zijn verschillende voortzettingen die tot voordeel leiden. Maar welke is de beste? 30…Pd4 31.c6 Lxd7? 31…Txe4! 32.Dxe4 Dxd6 33.Dxg4 Dxc6! wint een stuk, of een toren na 34.Lf5 Pxf5 35.Dxf5 Dc1+. Nu geeft wat ik speelde ook wel winnend voordeel, maar wit heeft wat positionele compensatie en had een lastige technische taak geweest kunnen worden. 32.Txd7 Txd7 33.cxd7 Dxd7 34.Pg3?! Dc6 35.Td1? Dc5!

“Hee, het is opeens helemaal uit” dacht ik. 36.b4 Pe2+ 0-1

Dat was niet de beste partij van zijn toernooi. De volgende dag speelde ik met wit tegen toernooiwinnaar Caruana. Die won met wit al zijn partijen, maar met zwart had hij meer problemen, ook tegen mij: hij dacht over drie vrij simpele zetten 1 uur en 13 minuten na, en bood toen maar remise aan. Klein voordeel op het bord, groot voordeel op de klok is op zich een reden om door te spelen, maar vanwege mijn verkoudheid zat ik niet lekker achter het bord en nam ik het toch maar aan. Ook mijn laatste partij tegen Jan Werle werd remise (in een stelling waarbij we allebei dachten iets minder te staan, waarschijnlijk stond het gelijk) wat leidde tot een score van 6 uit 13. Er zijn mensen om minder precies dezelfde score naar de a-groep gepromoveerd!

In mijn vorige verslag schreef ik dat ik dacht 4.3 als verwachte score te hebben, maar na het nagerekend te hebben denk ik dat het 4.6 of 4.7 moet zijn, en dat ik dus 13 of 14 ratingpunten heb gewonnen in deze partij. Mijn hoogste rating ooit is 2561, terwijl ik nu op 2549 sta, dus wellicht haal ik op de volgende ratinglijst nog een persoonlijk record! En verder stijgen lijkt me een realistisch doel: ik had dit toernooi geen ‘flow’ of bijzonder goede vorm, maar toch een tpr van 2621 (volgens Chessbase) over 13 ronden. Zulke sterke toernooien spelen helpen natuurlijk ook wel om te groeien, helaas is het lastig om uitnodigingen te krijgen voor zulke toernooien… in feite komt het neer dat met een hoge(re) rating het makkelijker is om uitnodigingen te krijgen, en dat met uitnodigingen (voor toernooien als dit) het makkelijker is om een hogere rating te krijgen. Maar goed, ik moet maar gewoon proberen veel te winnen, dan lost het probleem zichzelf op.

Popularity: 54% [?]