Het Corustoernooi is goed voor mij begonnen met 2 uit 4. Ik speel elke ronde tegen iemand met een hogere rating, dus 50% is dan een goede score. Nog negen ronden te gaan, dus het zegt nog niet heel veel, maar ik ben toch al bijna op de helft van mijn verwachte score. Toch was het na de eerste ronde even afzien, na een misschien niet nodige nederlaag met wit tegen Paco Vallejo Pons:

Na de opening dacht ik een aardig initiatief te hebben, maar het bleek niet zo veel te zijn. Na wat mindere zetten kwam ik slechter te staan, en moest ik ook te lang nadenken, met als gevolg dat we allebei in grote tijdnood kwamen. In die tijdnoodfase misten we allebei kansen, en uiteindelijk viel zijn vlag nadat ik hier 41.Tb1 speelde. Ik weet niet of ie wist dat ie de 40 gehaald had, ik wist het in ieder geval helaas niet, want 41.Txa5 Txb7 42.Ta6+ Ke7 43.Lxe5 dxe5 44.Th6 is nog niet zo makkelijk voor zwart. In de partij won hij met twee vingers in de neus.

Tegen Erwin L’ami kreeg ik met zwart een stelling die Rybka als volkomen gelijk beoordeeld:

Dat kan best zo zijn, maar zwart moet toch iets meer oppassen dan wit: na 46.Dc4 moet zwart f7 en g8 gedekt houden, en zou wit kunnen proberen zijn stelling te versterken (al is het moeilijk te zien hoe). Erwin besloot dameruil aan te bieden: 46.Dd4 Dxd4 47.exd4 Pe4 48.Ke3 Kf6

Er zijn een paar manieren waarop wit dit kan winnen. Met de koning op e5 komen is natuurlijk fijn, maar b6 is nog fijner. Verder staan alle zwarte pionnen op de kleur van de loper, die dus wellicht b7 of g6 zou kunnen ophalen. En wit heeft de mogelijkheid d5: na ruil staat b7 aangevallen (en heeft wit ruimte voor zijn koning), na laten ruilen op c6 wordt a6. Maar zwart is ook niet zonder kansen: wit heeft tenslotte ook her en der wat zwakke pionnen, en zwart kan met f4 en/of g5 proberen zijn koning te activeren en een vrije h-pion te maken. Dat houdt elkaar momenteel in evenwicht: 49.Lc2 Pc3 50.Lb3 Pe4 zou een logisch einde van de partij zijn. Erwins zet lijkt ook logisch: 50.f3 Pd6 50…Pxg3 51.d5 c5 52.d6 beviel mij niet, en hem wel waarschijnlijk. Het blijkt echter zwart winstkansen te geven, al is het bij goed spel remise: 52…f4+! 53.Kxf4 Pf5 54.d7 Ke7 55.Ld5 Pxh4 56.Lxb7 c4 57.Lxa6 c3 57.Ke3 c2 58.Kd2 Pxf3 met een symbolisch plusje voor zwart in een remise-eindspel. In de partij werd het na 51.Kf4 Pb5 52.Ke3 Pd6 53.Kf4 remise.

Van Hou Yifan (wiens eerste naam je als ‘Ho’ schijnt uit te spreken) kreeg ik met wit de overwinning cadeau.

Ze had hier nog een paar minuten voor zet 40. Ik had 40…Pe7 41.fxg6 Pf5 42.Tg4 Pd4 43.Tg3 Pf5 voor haar gezien. Als wit dat vermijdt wint zwart de pion terug, al kan wit na 41.Ph4 Kg7 42.Ke2 Pxf5 43. Pxf5 Txf5 44.Ta3 het nog wel blijven proberen. Ze bood echter helemaal geen tegenstand: 40…Txf5? 41.Txg6 Kf7?! 42.Ta6 Pf4 43.Txa7 Ke6 44.h4 Pd3+ 45.Kg3 Pxb2 46. Kg4 Tf8 47.h5 en met de pion die doorliep naar h7 was de winst simpel.

In de vierde ronde de als nummer 1 geplaatste Sasikiran met zwart. Daarin gebeurde wat opmerkelijks: hij speelt een zet, gaat van het bord weg, ik doe na twaalf minuten nadenken een zet, en nog eens achttien minuten later komt hij weer aan het bord zitten. Dat was een heel zware bevalling op de wc? Mede daardoor komt hij in lichte tijdnood, en zijn stelling beviel hem ook niet.

Vanuit de Leningrader is een stelling ontstaan met kenmerken van de Versnelde Draak. Na zijn 29.g4 zag ik een kansrijke voortzetting voor zwart: 29…a4 30.b4 (30.gxf5!) Pb3 31.Td3 g5 32.Lxc6 Txc6 33.Kg3 gxf4+ 34.Kxf4 fxg4 Hij was bang voor 34…e5+ 35.Kf5 Tf8+ waarna 36.Ke4 Tf5+ 37.Kd5 Pc5! wit grote problemen geeft, er dreigt mat in twee. Helaas zag ik na 36.Kg6 d5+ 37.Kh5 niets concreets, zwart heeft niet beter dan 37…dxc4 met gelijk spel. 35.Kxg4 Tg8+ 36.Kh3 b5 37.cxb5 Tb6 38.Td5 Niet gezien, maar het blijkt dat 38…Tbb8 een zetherhaling gaat opleveren, vreemd genoeg. 38…Tg5?! 39.Txg5 hxg5 40.Pd1?! 40.Pc4 Txb5 41.Td1 += 40…Txb5 41.Tb2 Te5 42.Kg4 Pd4 43.Pc3 Te3 44.Pxa4 Kf6

Zit wit in een matnet? Helaas, er is nog een verdediging: 45.Pb6 Pf5 46.Pd7+ Ke7 47.Pb6 Kf6 48.Pd7+ Ke7 en remise.

Allemaal redelijk lange partijen trouwens, respectievelijk 59, 52, 56 en 48 zetten! De partijen zijn hier na te spelen.

Tot slot nog een foto die Peter Doggers bij de opening maakte. Tanja Nijboer zeurde steeds dat ze wilde paardrijden, maar mijn opmerking ‘Je kan mijn rug op’ werd als aanmoediging gezien.

Popularity: 46% [?]