Ik vloog met Lufthansa via Munchen. Er waren ook directe vluchten naar Zagreb, en sommige Nederlanders hadden die geboekt, maar die zullen straks terug midden in de nacht met de bus naar het vliegveld gebracht worden, en daar had ik niet zo’n zin in. In Munchen had ik weinig overstaptijd, maar geen vertraging, en vliegtuig uit, direct vliegtuig heeft wel wat. In Zagreb werden we opgewacht door de organisatie, die ons naar de bus bracht die ons (na ruim een uur wachten, dat wel) naar de hotels bracht.

Die hotels, dat was nog wel lastig. Er waren van tevoren verschillende hotels waar je uit kon kiezen. Probleem was dat je verder niets van de hotels wist, behalve het aantal sterren. Arlette, Peng, Anne en ik kozen voor het viersterrenhotel (volpension), Robert en Ruud (die met de auto gekomen waren) hadden een goedkoop appartement geboekt, de andere Nederlanders kozen voor het vijfsterrenhotel (halfpension). Wie had de beste keuze gemaakt? Stay tuned!

Maar goed, de bus kwam, na eerst bij een paar andere hotels gestopt te zijn, uiteindelijk aan bij het viersterrenhotel Adriatic in Opatija. Daar uitstappen, in de rij staan voor de registratie van het toernooi, na een kwartier aan de beurt zijn, naam en land zeggen… “You’re not in this hotel” Oeps. Had ik me vergist. “You’re in 4 Roses, 1 km from here.” “OK, I can walk that, if you show me directions.” “Actually I wanted to bring you with my car.” “Hm, yes, that would be nice”. Later bleek dat Arlette, Anne en Peng naar Adriatic gegaan waren, en dat het niet aan ons lag maar aan de informatie die we kregen… En arme Arlette werd niet gebracht. En als het een kilometer lopen was, was het wel een heel lange kilometer!

Maar goed, bij 4 Roses aangekomen ging het vlot: geen rij bij de toernooibalie, geen rij naar de hotelbalie, en van de balie naar mijn hotelkamer was het slechts een kwestie gebouw uit, gebouw in, naar de lift, erachter komen dat de lift niet naar de derde verdieping gaat terwijl ik volgens de aanwijzingen daar wel heen zou moeten gaan, aan de andere kant door een deur gaan, door nog een deur gaan, trap op, lift in die wel naar de derde verdieping ging, daar het gebouw uit, dan het gebouw zoeken waar mijn kamer zich zou moeten bevinden, lift nemen, en kamer gevonden. Afgezien hiervan bleek dit wel het beste hotel: het heeft internet, de kamer wordt elke dag gedaan en het eten is goed, dit allemaal in tegenstelling tot het vijfsterrenhotel. Het uitzicht is trouwens ook mooi.

De organisatie is redelijk. Het is jammer dat de hotels ver van de speelzaal zijn (20 a 25 minuten met de vroeg vertrekkende bus, bussen die soms propvol zijn, op de eerste dag ging zelfs een bus kapot wegens overbelasting) en er zijn nog wel een paar rare dingen (na het officiele begin van de partij meer dan een minuut moeten wachten omdat je niet zelf de klok mag aanzetten en de wedstrijdleider nog ver weg is), maar de indeling en uitslagen zijn snel op internet, er zijn een boel partijen live te volgen en de speelzaal is lekker ruim.

De Nederlandse mannen doen het tot nu toe behoorlijk (afgezien van Friso, maar die heeft er nu wel net twee achter elkaar gewonnen). De Nederlandse vrouwen vallen wat tegen (afgezien van Lisa, maar die heeft er nu wel net eentje verloren). Enfin, kijk zelf. Voor plaatsing voor de tiebreak om plaatsen voor de Worldcup zal vermoedelijk 7.5 (of misschien uit 11 nodig zijn, diverse Nederlanders hebben dus nog kansen.

Dan nu wat partijfragmenten. Mijn partijen in de tweede en vierde ronde hadden een overeenkomst.

Reinderman - Potapov: 32.b4! d5 33.Lxd5 Tbf8 34.bxa5 Pxa5 Hier kan ik met 35.De3 of 35.Db4 een eindspel met een pion meer bereiken. Ik koos iets beters : 35.Txa5! Txf2 en dit ziet er best wel eng uit, maar:

36.Kh1! Tb2 37.Ta8 Tb1+ 38.Kg2 Dg1+ 39.Kh3 Df1+ 40.Dg2 Df5+ 41.g4 Dd3+ 42.Df3 1-0

Reinderman-Onoprienko:

De dreiging dxe5 is vervelend, dus zwart besloot tot actie over te gaan.

17…e4 18.Pxe4 Pxe4 19.Lxe4 d5 19…Lxh3 20.d5 is erg goed voor wit. 20.Lg2 Lb4 Na 20…Lf5 kan wit 21.c5 of 21.Df1 doen, waarna zwart niet genoeg compensatie voor de pion heeft. 21.Te2 Lf5 22.e4 dxe4 23.Lxe4 Lxh3 24.c5 Ook 24.a3 Lf8 25.d5 geeft voordeel. 24…Dc7? De computer geeft 24…Lxc5 25.Lxg6 Txe2 26.Lxh7+ Kf8 27.Dxe2 Lxd4 28.La3+ Kg7 29.Txd4! Txd4 30.Lc2 met groot voordeel, maar om eerlijk te zijn had ik dat niet allemaal berekend. 25.d5! f6 26.Dd4 Lxc5 en nu kan wit gewoon een stuk pakken met winnend voordeel, of de volgende gevaarlijke dameuitval toelaten: 27.Dxf6! Dxg3+ Dat ziet er heel even eng uit, totdat je er goed naar kijkt:

28.Kh1! 1-0

Sergei Zhigalko, de nummer twee van het afgelopen wereldjeugdkampioenschap, speelde tegen mij een zwakke partij. Na 16 zetten had ik met zwart een overweldigende positie bereikt:

Tegen de dreiging 17…Lxf2+ is niets meer te doen, en dat deed hij dan ook niet.

17. Ld3 en nu kan zwart de dreiging uitvoeren en een gewonnen eindspel met een pion meer bereiken, maar er is nog iets beters:

17…Lb6! Weer koos ik voor de riskante voortzetting, die een stuk wint (d4 en Txc3 dreigt). 18. O-O d4 19. Lxh7 Txc3 20. Dg6 Kf8 21. Tae1 Wit heeft wat rommelkansen, maar ik verdedig het goed. 21…Lc6! 22. Ph4 Ld8 23. Pf5 exf5 24. e6 b5! 25. Dxf5 Rc5 26. Dd3 Tg5 27. Le4 Pe5 En nu heb ik er twee meer.

28. Db3 Lxe4 29. Txe4 Da4 30. Tf4+ Ke8 31. Db1 Dc4 32. h4 Txh4 33. Tc1 Dd5 0-1

Wat ging er dan allemaal mis? Het begon al in de eerste ronde met zwart tegen Sutovsky.

Ik stond eerst minder, toen gelijk, en ik dacht zelfs voor meer te kunnen gaan, maar in de tijdnoodfase moest ik het toch nauwkeurig spelen.

38. Lxe5 Txh6? Keuze uit twee zetten, en ik koos de verkeerde 38…Bxe5 39. Pg4 Kc6 40. Kd3 Th3+ 41. Kc2 Ld6 42. Pxf6 Txh2+ is remise. 39. Lg3 f5 40. Kf3! a5 Het komt allemaal mooi uit voor wit. Hij dacht dat ik 40… Kc6 had moeten doen, maar dan wint 41. Tb4 f4 42. Tc4+ Kb7 43. Txc7+ Kxc7 44. Lxf4+ 41. h4! Bxg3 42. Kxg3 Tg6+ 43. Kh3 f4 44. h5 Tg3+ 45. Kh2 Tg4 46. Txb6 Ke7 47. h6 Kf7 48. Kh3 Tg3+ 49. Kh4 Tg1 50. Tb7+ Kf6 51. h7 Kf5 52. Tb5+ 1-0

Maar goed, in de tweede ronde mocht ik tegen de Fin Nyback, die de eerste ronde met wit verloren had. Daar moesten toch mogelijkheden liggen. Helaas overzag ik tweemaal dezelfde zet:

19…Tc4!

25….Tc4!

En dat leidde tot de volgende slotstelling:

De derde ronde speelde ik solide tegen Giri met zwart. De discussie na afloop was nog wel interessant.

We waren al een tijdje bezig om de dertig zetten te halen, zodat er remise aangeboden kon worden. Dat gebeurde dan ook na 31.Kxe4. Maar daarna vroeg Anish welke zet ik wilde spelen en na mijn “31…Tg7″ vroeg hij “Sta ik dan niet beter na 32.h3? Misschien had ik moeten doorspelen.” Er dreigt dan inderdaad 33.f5, maar “Eh, nee, dan speel ik 32…Tg2 en na 33.f5 Te2+ 34.Kd3 Txa2″ “Oja, natuurlijk, gemist. Ik denk dat zwart iets beter staat, misschien had jij moeten doorspelen.” “Eh?! Het lijkt me gewoon gelijk.” De computer vindt dat ook, zo bleek.

In de vierde ronde wit tegen David Howell, en dat moest maar eens een punt opleveren. Na de opening leek dat ook te gaan gebeuren:

Zwart staat onder druk, en na zijn volgende zet dacht ik het te kunnen afmaken.

14…Pe6 15.Txd7! Hoppa 15…Pxd7 16.Td1 Dc8 17.Pxd7 Td8 18.Pe5? Hierna staat wit nog wel beter, maar 18.Dd2! had groot voordeel opgeleverd. Niet een zet die je snel doet natuurlijk, jezelf in de penning zetten… maar hier is het sterk, wit heeft ook nog Lh3 bij de hand. Hierna gaf ik mijn voordeelte ook weg, wikkelde ik in tijdnood af naar een eindspel naar ongelijke lopers dat toch lastiger was dat ik hoopte, en dat hij ook knap won uiteindelijk.

Tegen Muzychuk kreeg ik met zwart met het Turbo-Russisch (1…Pf6) een miniem voordeeltje, maar dat wist ze te neutraliseren door van alles af te ruilen. Daarna bleek ik met wit tegen Naiditsch beter voorbereid:

Deze stelling hadden we allebei eerder op het bord gehad: hij met zwart tegen Anand bij het WK snelschaken in Moskou, ik met wit tegen tegen Paragua bij het rapidgedeelte van de denksportspelen in Beijing. Beide partijen gingen verder met het onnauwkeurige 9.cxd4, waarna 9…Lb4+ zwart minstens gelijkspel geeft. Inmiddels wist ik natuurlijk wel hoe wit het moest spelen. Wat ik echter niet begrijp is dat hij niet wist hoe zwart het moest spelen. Bijna 2700 en toch zo slecht voorbereid? Na 9…Df5 10.cxd4 Lb4+ 11.Ld2 Pc6 12.Lxb4 Pxb4 13.Tb1 Da5 14.Dd2 Pc6 15.Ld3 Tb8 16.Le4 had ik een flinke tijdsvoorsprong en een betere stelling. Even later ontstond de volgende stelling:

Hier behoudt wit voordeel met 32.Ta5+! Slaan kan niet wegens 33.Kc4 en ondekbaar mat. Helaas, niet gezien, en na 32.Tae1 wist ik uiteindelijk nog net remise te maken in een toreneindspel van twee tegen een.

Wesley So hoefde tegen mij niets bijzonders te doen om het punt te incasseren.

Ruilen op c4 gevolgd door c5 ligt voor de hand, met een gelijke stelling. Ik zag echter een combinatie, waarvan ik wist dat het mogelijk slecht was, maar ik hoopte dat er iets in zou zitten… 21….a4? 22.bxa4 La6 23.f3 Pg5 24.cxd5 Lxf1 Ik probeerde nog terugslaan op d5 werkend te krijgen, maar zwart heeft dan gewoon niet genoeg compensatie voor de pion. Toch is dat een betere kans dan de partij. 24.d6 Da7 25.Ld4 Da6 26.Txf1 c5 27.Lxc5 Tfc8

Dit had ik nog gezien, en ik hoopte dat de penning me tegenkansen zou geven, maar het is niets.

29. Tc1 Tc6 30. h4 Tac8 31. d7 Td8 32. hxg5 Txd7 33. f4 Tc8 34. Lf1 Db7 35. Lc4 Te8 36. Lb5 1-0 Onnodig maar verdiend, deze nul.

1.5 uit 7 dus, maar in de achtste ronde speelde ik eindelijk een goede partij, tegen de Amerikaan Akobian.

Hij speelde een ongebruikelijke variant van de Tarrasch-verdediging. Daarmee wist hij mijn voorbereiding te ontlopen, maar met twee mooie lopers en een sterke vrijpion kan wit tevreden zijn, zeker omdat het niet makkelijk voor zwart is de vrijpion te blokkeren: op 18…Ld5 slaat wit eerst op b7 en dan op d5 met prachtige compensatie. 18…Tad8 19.d5 Lg4 20.Txb7! Weer dit offer. Het is bekend dat twee lopers vaak (bijna) net zo sterk zijn als toren en paard, en hier heeft wit ook nog een sterke pion extra. 20…Dxb7 21.Dxg4 Pe5 22.Dd4 Er werd nu wat heen en weer geschoven, maar uiteindelijk won ik dankzij zijn tijdnood:

30…Tf8? Na 30…Tee8! houdt zwart stand. 31.Ld4 Tee8 32.d6 Het verschil is dat c3 gedekt heeft, en zwart dus geen tegenkansen heeft. 32…Kh8 33. d7 Td8 34. Kh2 Db5 35. Lc6 Df5 36. Lb6 Pe5? 36…De6 was de enige zet om nog verder te vechten. 37. Dd6 Pd3 38. Lxd8 Txd8 39. Dc7 1-0

Maar in mijn negende ronde tegen Negi beschaamde ik mijn voorbereiding.

16…La4 leidt hier tot stellingen waarin zwart genoeg compensatie voor de pion heeft, en dat wist ik. Maar ik dacht dat hij een onnauwkeurige zetvolgorde speelde en dat er meer te halen viel… 16…Lf5?! 17.Td2 Ik had gedacht dat zwart nu kon gaan offeren, maar toen ik er nog eens naar keek zag ik dat het geen offeren maar weggeven was. Maar dan staat de loper ook gewoon verkeerd op f5…. 17…Ta8 18.Ld4 Lxd4 19.Dxd4 Nu speelt hij het onnauwkeurig en kan zwart met 19…e5! de gelijkmaker scoren. Maar ik lette niet op. 19…Ld7? 20.Te1 Wit staat nu een gezonde pion voor, en mijn tegenstribbelen hielp niet meer. 20…La4 21.Tde2 Bxb3 22. axb3 Tfe8 23. Txe7 Txe7 24. Txe7 Da1+ 25. Kd2 Df1 26. Te2 Tc8 27.Dxb4 Db1 28. c4 Dxb2+ 29. Ke1 Da1+ 30. Kf2 Dd4+ 31. Kg3 g5 32. Te4 Df6 33. Db7 Tf8 34. De7 Dg6 35. h3 Tb8 36. c5 dxc5 37. d6 h6 38. Dc7 Tb7 39. d7 Kh7 40.d8D 1-0

Tegen Harakrishna speelde ik een partij die hoop moet geven voor amateurs.

Harakrishna verzon hier het interessante 14….d5!? Ik kan de pion op drie manieren slaan, maar alles heeft zo zijn bezwaren, dus ik speelde het rustig met 15.Pxc6 bxc6 16.Td1 Ik dreig nog steeds op d5 te slaan, of op a6, en als ie op c4 ruilt blijft ie met drie geisoleerde pionnen zitten. Daarom 16…Lg4, een stukoffer dat ik beter niet kan aannemen. Ik blijf het rustig spelen: 17.Te1 Lb4 18.Lb2 Le6 en ging ik toch maar eens een pion winnen: 19.cxd5 cxd5 20.Da6

Zwart heeft nu best redelijke compensatie als ie het rustig speelt, maar Pentala bleef proberen te forceren: 20…c5 21.Td1 d4? 22.exd4 cxd4 23.Pa4 en nu raakt zwart gewoon nog een tweede pion kwijt. 23… De7 24. Txd4 h5 25. Dd3 h4 26. Td1 Lg4 Zwart probeert in troebel water te vissen. 27. hxg4 Pxg4+ 28. Kg1 Le1 29. Te4 Da7+ 30. Ld4 Lf2+ 31. Kf1 Lxd4 32. Dxd4 Da6+ 33. Dd3 Da7 34. Dd4 Da6+ 35. Kg1 Ted8 36. Dxd8+ Txd8 37. Txd8+ Kh7 Tot nu toe allemaal goed gespeeld door mij, ik heb nu twee torens, een stuk en een pion voor de dame. 38. f5 Da5

Ik onderschatte deze zet een beetje. Sterk is nu 39.Tee8, waarna wit dankzij de matdreiging nog een pion wint. Praktisch is 39.Txg4 Dxh8 40.Txh4+ met een technische winstelling. Ik dacht dat mijn zet simpel won, maar overzag iets.

39. Tdd4? hxg3 40. Lf3?! Ph6 41. Te2?! Pxf5 Op zet 40 of 41 had ik beter Te7 kunnen doen (voorkomt Da7) 42. Le4 g6 43. Lxf5 Dxf5 44. Kg2 Dh5 45. Tdd2 Dh2+ 46. Kf3 Dh4

Nog steeds staat wit gewonnen na 47.Pb2. Na de volgende blunder begon zwart op winst te spelen.

47. Pc3? Df6+ 48. Kxg3 Dxc3+ 49. Kf4 Kg7 50. Ke4 f5+ 51. Kd5 f4 52. Ke4 Dg3 53. b4 Dg4 54. Tg2 Df5+ 55. Kf3

Na 55…Kf7 moet wit nog behoorlijk werken voor een remise, maar hij trapte in mijn valletje:

55…g5?? 56. Txg5+ 1-0

Phew.

Tegen Nisipeanu speelde ik een interessante partij, die ik uitgebreid geanalyseerd heb.

Voor Erwin L’Ami had ik een verrassingswapen gereed: het Boedapester gambiet. Het werkte: in de volgende stelling bood hij remise aan.

In theorie zou wit met de pluspion en het loperpaar voordeel moeten kunnen bereiken met de variant die hij koos, maar in de praktijk blijkt zwart vaak een pion terug te winnen met goede stelling. Dat dreigt ook hier te gebeuren. Het staat overigens wel gelijk, dus zowel aanbod als aanname waren op zich correct.

In de laatste ronde tegen Ni Hua kreeg ik wat probleemjes na de opening, daarna een miniem voordeeltje, maar remise was een logisch resultaat. En toen was het toernooi op: ik was er net aan het inkomen….

De volgende dag belde mijn teamleider op. “Ja, Stomphorst zei dat het om het adres in de competitiegids ging, ik had er nog expliciet naar gevraagd, en in die gids staat alleen het Raadshuis vermeld. Volgens de regels is dit gewoon een Niet Opgekomen van hun kant, dus ik denk dat ik bij de competitieleider een punt ga claimen. ”

Dat hoeft niet hoor!

Eind goed al goed!

Verlies je zaterdag en krijg je zondag zo’n stelling met zwart… wit staat een pion voor, kan een tweede pion winnen op d6 en ondertussen kan zwart niet bewegen. Wit kan trouwens ook een dame winnen door g4, h4 en g5 te spelen. Mijn enige hoop was de lichte tijdnood van de tegenstander, en dat hij waarschijnlijk zenuwachtig was. 33.cxb5 Een beetje onhandig, nu kan zwart als er een eindspel ontstaat a2 aanvallen met Ta7 en Lb1.33…axb5 34.Df4+ Ook niet erg handig, zwart heeft baat bij dameruil dan wit en bovendien komt de zwarte koning dichter bij het centrum te staan. 34…Dg5 35.Dxg5+ Kxg5 36.Td5+ Kf4 37.Txb5 En weer onhandig, want nu krijgt zwart serieus tegenspel: 37….Le4!

De d-pion die wit steeds versmaadde wordt nu opeens heel sterk! Zwart kan zelfs voorzichtig aan winst gaan denken (en dat deed ik ook). 38.Lxe4 Kxe4 39.Kg1 d5 40.Kf2 d4 41.a4 Tc7 42.Tb8 Tc2+

43.Kg3 Wit was hier wellicht nog niet bezig met remise maken, wat b.v. met 43.Ke1 Txg2 44.b4 kan. 43…d3 44.Te8+ Kd4 45.Kf3 Tc1 46.Td8+ Kc3

Nu heeft wit een groot probleem. Het enige wat nog kansen biedt is 47.Tc8+ Kb2 48.Td8 Kc2 49.Ke3 Te1+ 50.Kd4 d2 51.Kc5 47.Kg4 Met remiseaanbod, maar het was makkelijk te berekenen dat zwart op tijd terug is met zijn koning. 47…d2 48.Kg5 d1D 49.Txd1 Txd1 50.h4 Kxb4 51.g4 Kc4 52.Kh6 Td7 53.g5 Kd5 54.g6 hxg6 55.Kxg6 Ke6 56.h5 Td1 57.a5 Tg1+ 58.Kh7 Kf7 59.h6 Tg6 en mat in twee zetten: 0-1

Het was dus in een wedstrijd van niks, maar als het in een belangrijk toernooi was geweest, was het vast het mirakel van Keulen genoemd… het laat in ieder geval zien dat toreneindspelen verraderlijk zijn.

Silman – Amateurs mind Focusses on imbalances, many examples with amateur games. Good book for 1300-2000 and their trainers.

Romero/Gonzalez – Ultimate #chess strategy book. 90 multi-choice positional tests. Good training for 2000+.

Sokolov – Winning #chess middle games. “Deep analysis” interferes with “highly accessible verbal explanations”; still recommended for 1800+.

Dvoretsky – Analytical manual. Lots of high-level analysis material. Fortunately lots of text also, makes it a nice and interesting read.

Evans – Test your #chess IQ. 100 tests, positional, tactical, endgame. 6 euro at De Slegte. Nice for in the train or in bed. 1700+.

Moskalenko – Flexible French. Partly an opening book, but also a book about a grandmaster showing his love for the French defence. 1800+.

Watson – Mastering the #chess openings. Excellent explanations, helps understanding openings, the ones you play and/or new ones. 1600 to GM.

Bronstein – Zurich 1953. One of the best tournament books ever. All games analysed wit lots of text, without many variations.

Stohl – Instructive modern #chess masterpieces. 50 games with extensive analysis, both variations and text. Well done. For 1800+.

Marin – Learn from the legends. 8 chapters like. “Karpov and opposite color bishop endings”. Must buy for serious students.

Timman – Curacao 1962. Fischer, Petrosjan, Keres, Tal and other giants compete in 28 (!) rounds. Good analysis, solid tournament book.

Ehlvest – The story of a #chess player. This autobiography gives a good insight in the life of a professional Soviet chess player.

Shadade – #chess bitch. Sometimes far-saught anti-sexism, but the descriptions of people are very well written.

Shirov – Fire on the board. Shirov’s games are often interesting and enjoyable, and so is this game collection.

Karolyi – Kasparov: how his… This book is a joke, but not funny. Childish impersonation of Kasparov, dubious examples. Don’t buy this book.

Aagard/Shaw (ed.) – Experts vs the Sicilian. For every Sicilian variation an expert advise by a grandmaster. Good opening book for 1900+.

Lipnitsky – Questions of modern #chess strategy. One of the best strategy books ever, highly recommended for 1700 to GM.

Bosch (ed) – Secrets of Opening Surprises. I write for this series, so please buy it I would if I wouldn’t receive an author copy.

VA – Dangerous weapons. Same idea as SOS, uncommon but dangerous variations. I don’t write for it, but I like it.

Tal – Tal-Botwinnik 1960. Lots of text, lots of personal background info by Tal. Reading it is experiencing it, my favourite match book!

Yermolinsky – Road to #chess development. GM view on different kind of subjects, e.g. QG exchange, very interesting for 2000+ and trainers.

Silman – Complete book of #chess strategy. A thesauris, not really his most interesting book, perhaps usable for 1200-1600.

Hertan – Forcing #chess moves. Interesting concept: calculate like a computer. But imo mainly interesting as tactical exercices, 1600-2200.

Volokitin/Brabinsky – Perfect your #chess. 359 positional/tactical tests. Good training for 2200+ and some of the solutions are beautiful.

Krabbe – #Chess curiosities. Five queens, castling at move 46, bizzare blunders, if you like to see it, read this book. I enjoyed it.

Bareev – From London to Elista. A wc contender’s second view and story is interesting, but I didn’t really like the interview style of the book.

Weteschik – Understanding #chess tactics. Book does what it promises, useful for 1300-1800 and their coaches.

Muller/Pajeken – How to play #chess endgames. Themes classification, good overview, but not very deep into the themes. 1600+

Flear – Practical endgame play. Material classification, goes deeper with many examples, 1600+.

Dvoretsky’s endgame manual. Good off course, but not recommended for under 2100, material is not easy to absorb.

Lutz – Endspiel training für die Praxis. 45 endgames with extensive analysis, good for training 2000+.

Nunn – Secrets of pawnless endings. Dry, theoretical, but the Q vs R chapter is interesting.

Nunn – Secrets of rook endings. Very theoretical, something that nowadays would be done on dvd, which is a better medium for stuff like this.

Van Perlo’s Endgame tactics. - Endgames can be fun! Lots of entertainment, good source for training exercises.

Keene/Simple – Petrosjan vs the elite. 71 analysed games, pity there is hardly any context added to it.

Lund – Rook vs two minor pieces. Mainly about two opening variations: Nc6 Catalan and Scotch endgame variation.

Tisdall – Improve your chess now. Very good book about subjects like tree of analysis. For 1800+ and their trainers.

Watson – Secrets of modern #chess strategy. The my system of the 90’s.

Aagard – Practical #chess defence. 60 pages with interesting examples, 300 challenging tests, good for 1900+.

Eingorn – Creative #chess opening preparation. Interesting read, nothing more.

Beim – How to calculate #chess tactics. Important subject, topics like the calculation tree, not the final word on it though.

Heisman – Looking for trouble. Over 200 tests based on threat and threat prevention. 1300-1800.

Emms – Survival guide to practical #chess. Issues like calculation, draw offers, time trouble; well written.

Nunn – Secrets of practical #chess. More focused on chess theory than Emms, e.g. pawn endgames, attack and defence etc.

Rowson – 7 deadly #chess sins. Brilliant book about sins like perfectionism and looseness with very fine examples.

Rowson – #Chess for zebras. Another brilliant book about training and improving, advantages of being white or being black, psychology etc.

Aagard – Excelling in technical #chess. How to win using small advantages like a better pawn structure? Nice examples, 1900+.

Grooten - #Chess strategy for club players. Highly instructive explanation of the elements of Steinitz, many diagrams, good for 1600+.

Marin - English opening vol 1. A repertoire book about 1.c4 e5 2.g3, explaining every move and still analysing deeply. Book of the year?

Cox – Berlin Wall. Not only theory but also a lot of focus on typical endings and themes, since understanding beats theory in this opening.

Franco – Counterattack! About defence and counterattacking, examples and test. Decent but nothing special.

Dvoretsky/Yusupov – Secrets of creative thinking. Collection of useful articles about subjects like calculation and decision making. 1800+.

De eerste twee ronden won ik vrij gemakkelijk, maar in de derde ronde had ik het zwaar met zwart tegen Christov Kleijn. Dat kwam vooral omdat ik in het middenspel een dame weggaf, tegen toren en loper weliswaar, maar ik raakte daarna ook een pion kwijt. Da’s genoeg voor wit om te winnen natuurlijk, op een gegeven moment was het ook +2.2 volgens Rybka, maar in de diagramstelling is het nog maar +0.8:

De zwarte torens zijn vrij actief, en wit wil dus torens ruilen. Dat kan echter niet meteen, maar hij probeerde het toch: 52.Tb7?? Tc1 53.Kb2 Tb1+ Ouch 0-1

Als ik die partij verloren had, dan had het toernooi er natuurlijk heel anders uitgezien, een tpr van 2600+ was dan wel heel lastig geworden. Maar goed, ik won dus, en daarna een goede partij tegen Jan Werle, waarvan ik alleen de stelling na 43.Pd6 geef:

Met 4 uit 4 mocht ik tegen de dertienjarige Ilya Nyzhnyk, die als enige 3.5 uit 4 had. Het werd een draak waarbij een bekend type eindspel ontstond waarin ik drie pionnen voor een stuk had. De kansen waren ongeveer gelijk in dat eindspel, maar met zwart is het wel makkelijker spelen en dat bleek: hij was net steeds te laat om a7 te winnen en ondertussen liepen mijn pionnen lekker richting onderste rij. Na zet 44 van wit stond het zo:

Ik was hier van tevoren 44…Tg5+ 45.Kc6 Kd4 van plan en dan b.v. 46.Kb7 Tg7+ 47.Kc6 gxf1D 48.Txf1 Tf7 waarna zwart de c-pion en de partij wint. Maar op een of andere manier dacht ik dat wit dan met zijn toren schaakjes kon blijven geven en dat het dus niet won, en daarom speelde ik maar 44…Kf2 (waarvan ik ook had gezien dat het bij goed tegenspel niet won). Als ik deze partij gewonnen had, dan had ik met 5 uit 5 een punt los gestaan… en de kans op toernooiwinst was dan wel heel groot geweest. Met 4.5 uit 5 had ik nog steeds een goede uitgangspositie, maar ik kwam in de laatste vier partijen niet verder dan remise, terwijl het jochie veel aan het winnen was. De terechte winnaar uiteindelijk dus ook.

Ik had trouwens in de laatste ronde wel geluk met de uitslagen: als die allemaal ongunstig waren uitgevallen, was mijn prijzengeld maar ongeveer de helft geweest van wat ik nu kreeg…

Het volgende toernooi wordt Corus B in Wijk aan Zee. Sterk bezet, dat wordt weer spannend dus!

Januari, Delft, OGD Weekendtoernooi: 1e met 5 uit 6
Januari, Wijk aan Zee, Corus B: 9/10e met 6 uit 13
April, Canberra, Doeberl cup, 9/10e met 6 uit 9
April, Sydney Open, 9/20e met 6 uit 9
Juni, Bussum, BSG Pinkstertoernooi, 1e met 6 uit 7
Juli, Hilversum, HSG open, 5/9e met 6 uit 9
Juli, Dieren, Open NK, ? met 5.5 uit 9
Augustus, Haarlem, BDO toernooi, 1e met 7 uit 9
September, Haaksbergen, NK, 3/4e met 5.5 uit 9
December, Groningen Open, 2/3e met 6.5 uit 9

En mijn rating is van 2549 naar 2573 gegaan (met nog punten van de Bundesliga en Groningen (verslag daarvan volgt nog) tegoed). Het was dus een goed schaakjaar voor mij!

Van tevoren hoorde ik bij de vijf kanshebbers voor het kampioenschap, en toen Tiviakov wegviel was ik er dus een van de vier. Na mijn start van een half uit twee was de titel echter ver weg, maar langzamerhand kwam ik toch weer bovendrijven door mijn witpartijen te winnen. Als eerste mijn witpartij tegen Sipke Ernst:

Wit staat mooi met zijn actieve lopers en torens. Alleen de dame doet nog niet zo goed mee, dus ging ik die centraliseren. 22.Dd3 Pg4 Da’s jammer, want ik had gehoopt een keer op f6 te kunnen slaan. 23.Dd4 Dd7 24.Pe4 f6 En alweer jammer, want ik had iets moois berekend: 24…Lc7 25.Txg4! hxg4 26.Lb2 f6 (26…f5 27.Pg5 Te8 28.Pxe6 Txe6 29.Ld5 +-) 27.Pxf6+ gxf6 28.Dxf6 en wint (zie diagram)

25.h3 Pe5 26.Txf6! Kon ik toch nog op f6 slaan 26…Kh8 Hier had Sipke op gerekend, maar er blijkt nog een tactisch grapje in te zitten. 27.Th6+! gxh6 28.Lxd6 Dg7 29.Dxe5 Dxe5 30.Lxe5+ Kg8 31 Lxb8 Txb8 32.d3 met twee gezonde pionnen meer, op zet 40 gaf zwart op.

In mijn vorige twee witpartijen tegen Robin Swinkels had ik twee keer een gewonnen stelling bereikt, een keer zelfs een volle toren meer, en beide malen verloor ik nog. Dit keer bereikte ik een beter eindspel waarin weinig mis kon gaan en hij moest oppassen.
Zwart moet hier 35…b5 of 35…c5 spelen. In de analyse lukte het me niet om dan met wit te winnen. De volgende zet geeft een pion weg, maar ik zag het niet: 35…Lf7? 36.a3? Simpel 36.Lxc6 Lxa2 37.Le8 wint een pion. 36…c5? Zwart moet terug met 36…Le8. 37.Lc6! Dit had ik wel weer van tevoren gezien: zwart is in tempodwang, b.v. 37…Lg6 38.Ld7 c4 39.c3 Lh7 40.Le8 en wit wint een pion. 37…Lc4 38.Ld7 Le2 Belangrijk is ook dat de witte pion nog op c2 staat, zodat zwart f5 niet meer kan dekken. 39.Lxf5 en nadat ik na wat heen en weer geschuif g4 deed gaf zwart op.

Tegen de laagste drie op rating had ik steeds zwart en drie keer kwam ik niet verder dan remise. Met wit ging het ook tegen Frans Cuijpers goed:

Toen moest ik dus de laatste ronde tegen Anish Giri winnen met wit om te mogen snelschaken om de titel. Maar helaas, hij kende de opening goed, en na een onnauwkeurigheid ontstond een stelling waarin eigenlijk alleen zwart op winst kon proberen te spelen, en daarom gaf ik maar remise. Geen kampioenschap dus voor mij dit jaar, maar volgend jaar weer een kans.

Met anderhalf punt voorsprong winnen, ja, dat had ik van tevoren niet verwacht. Toch had ik niet het gevoel dat ik veel beter speelde dan in Dieren. Ik won vier partijen door materiaal te pakken en vervolgens alles af te ruilen. De eerste ronde leverde dat een belangrijke overwinning tegen ratingfavoriet Khenkin op:

Dit was de stelling na de eerste tijdcontrole. Zwart kan proberen met de b-pion de toren te winnen en op tijd terug te zijn om wits pionen tegen te houden, of de b- en f-pion te ruilen tegen de g-pion om dan een remisestelling met f en h te krijgen. Wit moet dat dus zien te voorkomen.

41.h5 Tb1 42.Tb6 Th1 43.Tb5+ Ik wilde f4+ en Th2 voorkomen, hoewel het eindspel met f en h in dit geval waarschijnlijk wint. 43…Kd6 44.h6 Kc6 45.Txb4 Txh6

46.Kf4 46.Td4 lijkt makkelijker omdat de koning dan twee rijen afgesneden is, maar het is belangrijk dat de toren op de vierde rij kan blijven om de pion te dekken. Dat zal bij het volgende diagram duidelijk worden. 46…Th4+ 47.g4 fxg4 48.fxg4 Kd6 49.Te4 Th8 50.Kf5 Tf8+ 51.Kg6 Tg8+

52.Kf6 Kd5 53.Ta4 en nu kan zwart niet voorkomen dat wit Lucena bereikt, en op zet 66 (toen ik het bruggetje had gebouwd) gaf zwart met nog een paar seconden op de klok op.

Jeroen Willemze scoorde in zijn voorlopig laatste toernooi maar 1 punt, en dat kwam voornamelijk doordat hij in tijdnood blunders maakte. Zo liet hij tegen mij een remise liggen:

Mijn laatste zet (27…Pc6) was een beetje bluf. Wit heeft nu namelijk 28.Pxd5! Pxe5 (28…Lxe5 29.b5) 29.Lb5 Kf7 30.Txe5 Lxe5 31.Lxd7 met een plusremise eindspel. Jeroen had echter geen tijd om het uit te rekenen en in een paar zetten kwam ik gewonnen te staan: 28.Pxc6? bxc6 29.Pa4?! a5 30.g3 Td4 31.Pc5 axb4 32.axb4 Txb4 33.Te7? Lg4 34.Tde1? Lf8 35.Te8 Txe8 36.Txe8 Kf7 37.Lg6+ Kxg6 38.Txf8 Kg7 39.Ta8 Lf3 40.Ta1 Kf6 41.Tc1 Tc4 42.Txc4 dxc4 0-1

Nu ik bijna alle stukken geruild heb is de pluspion beslissend.

De Maleisier Mas, logerend bij het echtpaar Rogers in Amsterdam, was geintimideerd door mijn openingsopzet en deed toen een raar stukoffer.

Zwart kan tevreden zijn over de opening: een sterk centrum, twee lopers en een halfopen g-lijn. Maar goed, na het normale 16.P4b3 staat het nog ongeveer gelijk, omdat zwarts koning niet helemaal jofel staat. Na 16.Df3 schrok ik wel een beetje: wat had ik gemist? Ik vond echter niets en sloeg het stuk dus maar. 16…exd4 17.Dh5+ Kg8 18.Pb3 Pe6 19.Pxd4 Pg7 20.Df3 h5
Wit heeft geen aanval meer en slechts 1 pion voor het stuk. Op zet 42 gaf hij op.

Van Martin Zumsande kreeg ik in ronde 7 een pion cadeau:

Ik had hier 22.Tec1 verwacht, maar hij wilde op mijn zwakke zwarte velden spelen: 22.Pc5 Lxc5 23.dxc5 Dxc5 24.Te2 h5 25.Tae1 The8

De zwarte stelling lijkt een beetje gatenkaas, maar de witte dame kan nergens binnendringen (laat staan de loper) en zwart’s paard op d5 is erg sterk. Na een boel geruil stond het zo:

Hier wilde ik eigenlijk de f-pion tegen de g-pion gaan ruilen: de zwarte koning gaat dan vervolgens de b-pion dekken waarna de toren de a-pion kan slaan. Zwart kan dat echter niet zonder hulp afdwingen en wit hielp niet mee. Dan maar direct met de koning de b-pion gaan dekken om f tegen h te ruilen:

Dit was de stelling na 65…Ta1. Op zet 73 gaf wit op.

In de laatste ronde tegen Steingrimsson had ik ook nog kunnen winnen.

Wit deed hier het zwakke 16.Pe4 en bood remise aan. Ik had wel het idee dat ik beter moest staan en keek vooral naar 16…g5 17.Lxg5 hxg5 18.Pxg5 Pc6 19.g4 waarna wit tegenkansen krijgt. Mede omdat het de laatste ronde was nam ik het aanbod aan. Na 18…d5! heeft wit echter nauwelijks compensatie voor het stuk.

Tegen Van Kampen en Solleveld kreeg ik wel wat kansen, maar ze gaven niets weg, maar tegen Friso Nijboer had ik moeten verliezen:

Ik had een onschuldig zijvariantje tegen Friso gekozen, wat me geen stellingsvoordeel opleverde, maar wel een uur voorsprong op de klok. Dat had echter geen rol mogen spelen na de volgende blunder: 16.b4?? Pxe4 Ik wist hem nog wel een tijdje bezig te houden en na 35…Df5 stond het zo.

Wit heeft hier een boel mogelijkheden (objectief gezien is 36.Lc5 het beste) maar het verliest allemaal. Terwijl ik hierover nadacht bood Friso remise aan. Ik keek naar de klok; nog vier seconden had hij over (ik had nog ruim de tijd). Da’s niet veel voor vijf zetten. Ik kan natuurlijk wachten tot ik minder dan vijf minuten heb (zodat ik niet hoef te noteren), hem vervolgens vijf fysiek zo lastig mogelijke zetten laten doen (slagzetten, promotie, lange zetten, zo ver mogelijk van de klok vandaan) en dat biedt goede kansen om te winnen. Wel een weinig verheffende manier om te winnen. In dit geval leek remise me ook billijk (zeker omdat ik me al met de nederlaag verzoend had).

Dat leverde dus 7 punten uit 9 partijen op met een TPR van bijna 2700. Dat zou vertrouwen moeten bieden voor het NK, ware het niet dat Haaksbergen toch heel wat anders dan Haarlem is…

Mijn tegenstander had de opening niet zo goed gespeeld, en zwart staat hier een redelijk gezonde pion voor. Misschien gaat d3 er een keer af, maar e5 is ook moeilijk te handhaven. Ik deed echter een paar slechte zetten achter elkaar: 14…Le7? 15.Tg1 g6?! Na 15…Lf8 staat zwart ondanks de verloren tempi nog steeds goed. 16.h5 gxh5 17.Lxh5 Tf8? Een toren achter een vrijpion moet je niet zomaar wegzetten natuurlijk. 18.Tg7 a5 19.Pe4 Inmiddels staat wit beter en ik wist ook maar met moeite remise te maken.

In de tweede ronde won ik ogenschijnlijk vrij makkelijk van Kabanof, maar ik had wel iets gemist.