Ja, da’s een mooi resultaat! Ik speelde een soort psv-schaak, wat je ook wel realistisch schaak zou kunnen noemen. Tegen alle collega-grootmeesters speelde ik remise, tegen de meesters haalde ik 3.5 uit 4, en dat leverde dus plus drie aan het eind op, de tweede plaats, een boel geld en plaatsing voor het NK van volgend jaar.

Toen Jan Smeets bij de opening terugliep naar zijn stoel met het lotingsnummer dat hem in de eerste ronde aan mij koppelde, zei ik voor de grap tegen hem: “Meteen al een topduel!” Hoe voorspellend! Achteraf zou je het volgende moment als beslissend voor het NK kunnen zien (al was de rest van het toernooi dan wellicht ook anders verlopen).

Bekend is hier 21.a4 d3 22.axb5 d2 23. bxa6 c2 24.Pxd2 Lxa1 25.Txa1 The8 26.Tc1 Te4 27.Lc3 Tc4 28.Txc2 Td3 29.Tb2 Tcxc3 30.Tb8+ Kd7 31.a7 Ta3 32.a8D Txa8 33.Txa8 Txd2 met remise. Een lange variant, maar vrij geforceerd, en ik wist dat een partij waarin wit afweek met 23.c6 niet goed voor hem afliep. Jan speelde hier meteen 21.c6. Na 21…d3 22.axb5 zag ik dat 22….Td5 er goed uitzag, en ik zag eigenlijk ook niet wat wit wat moest doen. In de analyse zag Jan het ook niet: alle varianten zijn dan goed voor zwart. Ik speelde echter 22… d2? 23. axb5 Kb8 waarna we in de partij met 23.c6 zaten, maar Jan had daarop een verbetering: 23.Lc5! Nu zat er voor mij niets meer dan remise in: 24… c2 25. Rxa6 d1=Q 26. Ba7+ Kc8 27. Bd4 Kb8 28. Ba7+ 1/2-1/2

In de tweede ronde bood Daniel Stellwagen tegen mij in deze stelling remise aan:

Ik had wel het idee dat ik beter stond, maar niet echt een idee hoe ik verder moest gaan. 27…f6 28.exf6 Lxf6 is een logisch vervolg, dat zag ik wel, maar ik onderschatte de zwarte kansen daarna. De loper kan naar g5 of soms zelfs naar d4, en dameruil brengt wit ook geen verlichting omdat h6 zwak is. Enfin, 1 uit 2 met zwart tegen Smeets en Stellwagen is natuurlijk een goede start, ook al had er meer in gezeten.

In de derde ronde kwam ik met wit tegen Friso Nijboer matig uit de opening, en ik was blij dat ik in het middenspel zijn voordeel wist te neutraliseren. In de tijdnoodfase miste ik nog een kans:

Ik speelde 36.Dd3 waarna de lichte stukken werden geruild en het dame-eindspel remise werd. Beter was 36.Dc1! Df7 37.Pxd7 Dxd7 38.Dc6! met pionwinst en goede winstkansen.

De overwinning op Ruud Janssen was waarschijnlijk mede dankzij zijn slechte start. In een positie waarin niets aan de hand was offerde hij twee pionnen op een kwaliteit te winnen, een afwikkeling waarvan hij eigenlijk al wist dat het niet goed voor hem was. Even later had ik een derde pion en een sterk paard op d4, al was er nog wat duwen en trekken voor nodig om het in een punt om te zetten.

Tegen Erwin L’Ami speelde ik een voorzichtige remise, tegen Jan-Willem de Jong zat er ook niets voor mij in (voor hem wel, maar we hadden beiden een rekenfout gemaakt). Tegen Sergei Tiviakov kwam ik rechtstreeks uit de opening in een eindspel met een symbolisch voordeeltje (allemaal voorbereid), dat ik verder niet meer probeerde. In de achtste ronde moest ik vervolgens weer een punt gescoord worden met zwart tegen Manuel Bosboom. Die offerde een kwaliteit, wat wel interessant was, maar daarna ook een toren, wat een spannende stelling had kunnen opleveren als er geen eenvoudige weerlegging was. Die wist ik met enige moeite te vinden. Plus twee, met nog drie Friezen te gaan! Ik zag wel perspectieven om nog verder op de ranglijst te stijgen of zelfs kampioen te worden.

De eerste Fries, Sipke Ernst, speelde heel solide. Er ontstond een eindspel met beide twee torens waarin ik met mijn sterke loper tegen zijn paard kansen hoopte te hebben, ondanks een halve pion minder. Hij vond echter een sterke verdediging waarna ik zetherhaling niet kon vermijden. Met zwart tegen Yge dan? Die heeft een wat gammel repertoire tegen het Siciliaans, en zijn gesloten Siciliaans overtuigde ook niet, maar in de dichtgeschoven stelling die ontstond hadden beide geen winstkansen. Daar ging mijn kampioenschap…

De stand voor de laatste ronde was als volgt:
1. Stellwagen 7
2/4 Ernst, L’Ami, Smeets 6.5
5/6 Reinderman, Tiviakov 6.0
7. Visser 5.5
8. Nijboer 5.0

Met de partijen Reinderman-Brandenburg, Smeets-Stellwagen, Janssen-Ernst, L’Ami-Bosboom, De Jong-Tiviakov en Visser-Nijboer.

Ik had berekend dat ik met verlies waarschijnlijk 6/7e zou worden, bij remise 6e of misschien 5/6e en bij winst iets van gedeeld derde. Het verschil tussen remise en winst (vooral financieel) was dus veel groter dan tussen remise en verlies. Ik ging verder niet de bijbehorende prijzengelden berekenen, maar ik had het idee dat het verschil tussen winst en remise wel eens een paar duizend euro zou kunnen zijn. Daar moet je verder niet aan denken tijdens de partij, want daar word je alleen maar zenuwachtig van.

Enfin, Daan koos voor het Koningsindisch, ik kreeg ruimtevoordeel en wist uiteindelijk met een leuke slotcombinatie de partij te winnen. De andere uitslagen vielen vrijwel allemaal in mijn voordeel uit (als Stellwagen gewonnen had was het nog iets beter voor mij geweest, dan had ik 1250 euro meer gewonnen) waardoor ik uiteindelijk 2/3e werd! En 2e op SB. Hoera!

Popularity: 52% [?]