Het is wat raar in een toernooi te spelen die naar je vernoemd is, zeker als je nog niet dood bent, maar de Zuid-Afrikanen waren zo vereerd met mijn bezoek dat ze graag een toernooi naar mij vernoemden. Een toernooi dat zaterdag om half negen begon (dat kan natuurlijk nooit mijn bedoeling geweest zijn), meetelt voor de Fide-rating (althans, ik hoop dat de administratie goed gaat, van tevoren had ik het overigens liever niet fide-rated gehad) en met een speeltempo van anderhalf uur voor de hele partij (of 90/90 zoals ze dat in Zuid-Afrika noteren, waarop ik natuurlijk reageerde met ‘90 zetten in 90 minuten dus?’). Het sterkste toernooi in ZA van 2008 tot nu toe ook, schrijft men, al lag dat voornamelijk aan mijn deelname: het gat tussen mij en de nummer 2 was bijna 200 punten.

Het was daarom niet een heel erg aantrekkelijk toernooi voor mij: wat voor eer viel er nou voor mij te behalen? En er viel wel wat voor me te verliezen natuurlijk, een moment van onoplettendheid en daar gaan mijn ratingpunten. En met het speeltempo was een tijdnoodongeluk natuurlijk ook mogelijk. Maar goed, ik had toegezegd, en moest het toernooi maar gewoon proberen te winnen. Nu was de rest wel een stuk zwakker dan ik, maar winnen gaat niet automatisch, daar moet ook een grootmeester hard voor werken. Een kort verslagje van mijn toernooi:

De eerste ronde speelde ik met zwart tegen een halve Nederlander, Frans Vergeest. Ik bereikte eigenlijk niet veel, ging een beetje schaduwboksen (stukken heen en weer zonder wat te dreigen), een kleine tijdsvoorsprong behoudend (kan belangrijk zijn). Hij gaf opeens een stuk weg op zet 26, mij een boel werk besparend.

De tweede ronde tegen Maxwell Solomon, oudere broer van ronde 4. In een stelling met ongelijke lopers had ik wat druk, en dat deed hem besluiten een toren voor mijn loper te geven. Hij had daar echter geen compensatie voor.

De derde ronde tegen Donovan van den Heever, een speler die graag speculatieve offers pleegt. En jawel, 11. Lxb5 in de Sveshnikov. Maar op zet 16 wist hij het niet meer en dacht een uur na (2/3e van de totaal toebedeelde bedenktijd dus). Hij vond de oplossing niet, ik wist van alles te ruilen en het eindspel te winnen.

De vierde ronde met wit tegen IM Kenny Solomon, de nummer 2 van ZA. Op zet 18 speelde hij Th7, waarna ik de enige open lijn kon pakken met mijn torens en hij problemen had omdat zijn torens niet verbonden waren. Dankzij mijn torens waren zijn andere stukken ook passief en wist ik uiteindelijk materiaal te winnen. Best een leuke partij, na te spelen in het verslag (zie link onderin).

De vijfde ronde mocht ik een andere Kenny vermoorden (me bastard!), de jonge Willenberg, die een half punt achter me stond. In een stelling waarin hij een geisoleerde pion had ruilde hij wat stukken, bood remise aan, ruilde nog wat stukken, bood weer remise aan, en merkte toen dat het eindspel voor hem verloren was.

5 uit 5 dus voor mij, de beide Kenny’s en de beide Solomons deelden met Henry Steel de tweede plaats met 3.5 punten. En ik heb 6.4 punten gewonnen! Hoera hoera! Hoewel, ik moet misschien niet juichen voordat de punten bijgeschreven zijn…

Verslag Reinderman open door de organisatie.

Op de foto vlnr M. Solomon, K. Willenberg, ik, E. Ellappen (president Chessa), K. Solomon en H. Steel.

Popularity: 34% [?]