In 2007 heb ik drie toernooien gespeeld die goed gingen, het Leiden Chess Tournament en twee toernooien in Wijk aan Zee. Dit jaar heb ik twee goede toernooien achter de rug, Corus en het NK. Deze vijf toernooien hebben een overeenkomst: allemaal toernooien in Noord- of Zuid-Holland, waarbij ik heen en weer reisde. Dieren, Hoogeveen en Groningen gingen minder goed. Zou ik dan buiten Holland geen goede toernooien kunnen spelen? Met de pinksterdagen probeerde ik dit weer uit door het Limburg open te spelen. Ik kreeg een goed hotel en de speelomstandigheden waren naar omstandigheden (hitte) ook wel goed, dus daar lag het niet aan. En ik was op de laatste dag ook goed op weg naar een kans op toernooiwinst:

Reinderman - Swinkels, stelling na 44…Lc1.

Ik had in het middenspel een pion gewonnen en wist daarna de toren van Robin in te sluiten en te veroveren. Het makkelijkst is nu 45.Td8 waarna zwart direkt kan opgeven. Ik deed 45.Pc6, waarna uiteindelijk een eindspel van dame-toren tegen dame-loper onstond (en een zooi koningsvleugelpionnen) waarin ik mijn toren weggaf 5 uit 6 of 4 uit 6, dat scheelt nogal wat.

Na dit drama wilde ik het liefst naar huis, maar een snelle remise was niet echt een optie voor de laatste ronde, waarin ik tegen een Noor van 2111 moest (die met zijn tpr van in de 2300 een goede kans op de ratingprijs maakte). En een snelle overwinning werd het ook niet, het dreigde zelfs lang remise te worden. Toch gaf de partij me wel een zeker genoegen: in het boek ‘Chess for Zebras’ vertelt Rowson bewonderend over hoe Luke McShane simpele gelijke stellingen nog weet te winnen door gewoon door te spelen en van fouten te profiteren, en geinspireerd hierdoor wist ik ook te winnen door zitvlees en ausdauer. Maar Limburg, dat blijkt toch te ver van huis.

Popularity: 48% [?]