Een van de misverstanden die ik wel eens tegenkom is over de verhouding tussen mijn schaakcarriere en mijn maatschappelijke carriere. Zo schrijft schakers.info “Reinderman komt langzaam weer op een speelsterkte van een aantal jaren geleden toen hij koos voor een maatschappelijke carrière.” Hieronder zal ik uitleggen waarom die zin nogal raar is.

Na mijn middelbare school ben ik 1 jaar ‘profschaker’ geweest, een sabbatjaar die diverse jeugdige schakers na mij (en misschien voor mij ook, maar daar ken ik geen voorbeelden van) ook gehad hebben. In dat jaar steeg mijn rating richting de 2400. Daarna studeerde ik vijf jaar psychologie, en gedurende mijn studie steeg mijn rating langzaam richting de 2500. In 1997 kreeg ik een fulltime baan (40 uur) bij Demon. Een jaar later behaalde ik mijn grootste succes, 9 uit 11 in de b-groep van Hoogovens. Daarna ging ik part-time werken (20 uur per week). In 1999 mocht ik de A-groep van Hoogovens spelen en het WK in Las Vegas; beiden met weinig succes, helaas, maar ik haalde dat wel mijn hoogste rating ooit, 2561. In 2000 haalde ik 6 uit 11 in de Corus B-groep, de laatste keer dat ik mocht meedoen (tot dit jaar) en in de eerste helft van dit decennium speelde ik sowieso weinig toernooien in Nederland, omdat het uit financiele overwegingen niet nodig was en spelen in het buitenland (India b.v., 2001) leuker is. Mijn rating daalde wel, zelfs tot onder 2500 in 2005. Daarna ging mijn rating weer omhoog. Dit jaar ben ik ook weer toernooien in Nederland gaan spelen, omdat ik nu prof ben.

Het grootste deel van mijn volwassen leven heb ik dus schaken en werken/studeren gecombineerd; een fulltime baan heb ik maar een jaar gehad, net zoals ik ook (tot vorig jaar) maar een jaar fulltime geschaakt heb.

Morgen (hoop ik) overigens meer over het Corus-toernooi!

Popularity: 54% [?]